Ik ben thuis!

Hallo lieve lezers,

Mijn leven in Indonesië is nu dan echt begonnen. Gisteren was het einde van mijn introductie kamp en moest ik afscheid nemen van mijn vrienden... In deze vijf dagen zijn we best close geworden en dat maakte het afscheid best moeilijk.
Mijn papi en mijn broer Jumhur kwamen mij ophalen met de auto. Een maand geleden kreeg ik voor het eerst via social media contact met Jumhur. Het was echt heel erg leuk om hem voor het eerst in het echt te zien en te spreken! Mijn papi is ook echt een hele aardige man met een hele leuke aanstekelijke lach. Mijn mami is een hele lieve vrouw, een echte moeder. Mijn broertje Royhan en mijn zusjes Yara, Alsha en Jihan zijn echt super lief. Het contact is niet altijd even makkelijk doordat mijn Bahasa Indonesia nog niet zo goed is en doordat zij nauwelijks tot geen Engels kunnen. Dit is een goede reden voor mij om aan mijn Bahasa Indonesia te werken dus! (:
Ik had cadeautjes uit Nederland meegenomen voor mijn familie (halve inhoud van mijn koffer).      Ze waren zo dankbaar voor alles wat ik voor ze had meegenomen, vooral de stroopwafels vinden ze erg lekker. De zak drop hebben ze nog niet geopend... ik ben erg benieuwd wat ze daarvan zullen vinden!
Het huis zelf vind ik ook heel erg mooi! Ik heb een eigen kamer met een mooi bed, een bureau en een kast. Gelukkig heb ik ook een airconditioning in mijn kamer! Ik word dan 's ochtends misschien wel wakker zonder stem, maar het maakt de temperatuur op mijn kamer wel een stuk aangenamer om te slapen. Ik word wel helemaal lek geprikt door de muggen hier. In Nederland had ik anti-muggen spul gekocht, maar ze blijven mij lekker vinden. Gelukkig hebben mijn ouders nog wel wat anders wat hopelijk wel gaat werken!

Er zijn wel een paar dingen waar ik nog wel echt even aan moet wennen:
Het toilet is anders dan in Nederland. In Indonesië is het 'hurk' toilet' of ook wel 'squad' toilet erg populair. Ze gebruiken ook geen toiletpapier, maar een waterspuit of ze scheppen water uit een emmer met een waterschepje. Ik ben er nog niet echt helemaal over uit hoe die schep nou te gebruiken... haha. De meest gebruikelijke douche is ook gewoon een bak water met een waterschepje. Er is ook geen warm water. Maar geloof me; dat wil je hier ook gewoon niet. Met dit warme weer is een koude douche héérlijk!
Hier thuis hebben ze ook twee werksters. In Indonesië is dat heel gebruikelijk. Sommige huishoudens hebben meer dan vijf werksters. Toen ik voor het eerst het huis binnenstapte ontmoette ik onze werkster. Eerst dacht ik dat zij een van mijn zusjes was... Maar het blijkt dat zij onze werkster is; ze is slechts vijftien jaar oud, dat voelt heel erg onwennig. Het idee dat ik haar mijn vuile was moet geven en dat ik haar mijn bord en bestek moet laten wassen is heel vreemd... Ze kan geen Engels en is heel verlegen. Maar door middel van Google Translate kan ik een beetje met haar praten.
Waar ik ook nog aan moet wennen is het verkeer; het is echt heel chaotisch! Alles rijd kriskras door elkaar en je word van links en rechts ingehaald door andere auto's of door een van de véle scooters. Oh over scooters gesproken; vanaf volgende week maandag ga ik naar school! Ik ga bij mijn zusje Yara achterop de scooter om daar te komen. Ik vind het best wel spannend, alles daar is in Bahasa Indonesia. Ik zit ook bij Yara in de klas, dat voelt gelukkig wel heel vertrouwd.

Maar ik ga nu weer thuis socializen. Als jullie vragen hebben kun je ze altijd op mijn blog achterlaten zodat ik ze kan beantwoorden! (: Tot de volgende blog!

xxAnnélène Lammers

Mijn eerste dagen in Indonesië

Hallo lieve lezers,

Sorry voor mijn late verslag van mijn vertrek en eerste dagen. De laatste dagen waren zo vol en druk dat ik er gewoon niet aan toe ben gekomen om aan mijn blog te werken.

Maar nu even wat anders dan mijn excuses. Ik wil jullie graag vertellen hoe erg ik het hier naar mijn zin heb... Mijn eerste 5 dagen hier in Indonesië breng ik in het AFS welkomstkamp door. De vrijwillige begeleiders zijn allemaal jongeren die hier uit de omstreken komen. Sommigen hebben ook zelf een uitwisseling gedaan. Sommigen ook niet, maar die vinden het gewoon heel leuk om ons te begeleiden en helpen tijdens deze dagen.
Het welkomstkamp is puur ter voorbereiding op ons leven in Indonesië. We hebben lessen Bahasa Indonesia (de taal van Indonesië) gehad om al een beetje een basis te hebben.


Kamu dari mana? Waar kom je vandaan?
Saya dari Belanda. Ik kom uit Nederland

Nama kamu? Wat is jouw naam?
Nama saya Annélène. Mijn naam is Annélène

Kamu tinggal di mana? Waar woon je?
Saya tinggal di Tangerang Selatan. Ik woon in Tangerang Selatan (mijn nieuwe woonplaats)

Dit waren de eerste zinnen die wij leerden. Gisteren kregen wij de opdracht de straat op te gaan en lokale bewoners deze vragen te stellen. De drempel om iemand aan te spreken die niet dezelfde taal spreekt, is vrij hoog. Maar wanneer je over die drempel stapt en daarmee uit je comfortzone stapt, voel je je erna wel trots.

We kregen ook lessen in de Indonesische gebruiken. Door middel van oefeningen proberen de vrijwilligers ons in te laten zien hoe de mensen hier zijn en leven. Ze laten ons de verschillen inzien tussen de cultuur hier en die bij ons thuis en hoe ermee om te gaan.

Ik ben hier samen met zo'n 40 andere jongeren. Het is een heel erg leuke groep met veel verschillende culturen. Maar we hebben allemaal iets gemeen: we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Voor één schooljaar verlaten wij ons vertrouwde thuis en gaan wij dit avontuur aan. Morgen gaan wij ieder naar ons eigen gastgezin. Ik vind het wel heel erg spannend! Voor een maand heb ik contact met ze gehad en nu ga ik ze dan ook echt ontmoeten. In dit kamp worden we klaargemaakt voor het leven in Indonesië, maar alles lijkt nu nog zo onrealistisch. Als we zomenteen met onze gastfamilies thuis aankomen wordt het pas écht echt.

We gaan nu ontbijten (rijst met groenten, hhmmmm) dus ik zal later nog meer schrijven en ook foto's plaatsen!

Hallo lieve lezers,


Welkom op mijn blog!

 Mijn naam is Annélène Lammers en ik ben 16 jaar oud. Ik woon in Hoofddorp en heb net mijn vierde jaar vwo op mijn school de KSH afgerond.

Komend schooljaar ga ik voor een jaar op uitwisseling naar het warme en zonnige Indonesië met de organisatie AFS (American Field Service). De reden dat ik deze blog schrijf, is om jullie hier in Nederland op de hoogte te houden van mijn ervaringen in Indonesië.

Een maand geleden kreeg ik te horen dat AFS een gastfamilie voor mij had gevonden. Ik kom in een gezin met drie zusjes, een broer en een broertje, heel gezellig dus! Mijn gastouders zien er op de foto die ik opgestuurd heb gekregen ook erg vriendelijk uit. De stad waar ik ga wonen heet Tangerang Selatan, dit ligt in de regio Jakarta. Mijn school ligt 6 km van mijn huis vandaan en ik ga erheen achterop de scooter of met het openbaar vervoer. Mijn school begint dagelijks om 7:00, dat zal wel even wennen zijn!

Over 9 dagen is het al zover... toen ik mij 3 maanden geleden voor deze uitwisseling inschreef leek het nog zo ver weg, maar nu kan ik de dagen aftellen!

Deze week ga ik naar de Indonesische ambassade in Den Haag om de puntjes op de i te zetten voor mijn visa. Dan is alles helemaal geregeld en kan mijn avontuur beginnen! :D

xxAnnélène